شيطان » را اينچنين بيان مىكند : « كسانى كه كافر شدند عذاب دردناك از آن آنهاست ، و كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند مغفرت و پاداش بزرگ دارند » ( * ( الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ ) * ) . قابل توجه اينكه در آيه فوق در مورد استحقاق عذاب تنها به مساله « كفر » قناعت مىكند ولى در مساله مغفرت و اجر كبير « ايمان » را كافى نمىشمرد ، بلكه « عمل صالح » را نيز بر آن مىافزايد ، چرا كه كفر به تنهايى مايه خلود در عذاب است ، ولى ايمان بدون عمل مايه نجات نخواهد بود ، بلكه ايمان و عمل از يك نظر متلازم و قرين يكديگرند ( 1 ) . در پايان آيه فوق ، اول سخن از مغفرت است سپس از اجر كبير چرا كه « مغفرت » در حقيقت مؤمنان را ابتدا شستشو مىدهد سپس آماده پذيرش « اجر كبير » مىكند ، و به اصطلاح اولى « تخليه » است دومى « تحليه » .

--> ( 1 ) تنوين در « مغفرة » و « عذاب » براى تعظيم و تفخيم است ، يعنى مغفرتى بزرگ و عذابى دردناك .